Atë ditë lëshomi flokët lirshëmSytë mbyllmi kadal’E buzët leji qysh i lashë tuj keshSi n’ditën kur t’dola përballë Dur’ e kamë drejtojiSa gjaku s’m’u ka ngriMe puthjen n’ballë të nxehtëLidhe çarçafin gjithë bardhësi Mbaje dritën
E madhe siç je.Ashtu siç të bëjnë veprate e tuaMe kokën lart.Tregoji botës madhështinë dhe fuqinë tëndeAni se je e brishtëAni se je e bukurAni se ekzistenca e vetë njeriut nis me ty,e mbaron përmes
Dhe çdo gjë e spikatur bukur në një vend,një kujtim i përzemërt që të vjen në mend,por, sheh se asgjë nuk i jep shije kësaj toke,nëse ajo që ndihet, nuk është reciproke! Akrepat e orës
Ti rilindesh nga hiri yte ke dhuratë nga natyratë ringrihesh sa herë rrëzoheshnuk ke pohuaras nuk ke mohuar kurrëvetëm ke parë dhe dëgjuarrrenat e përdalakëngët e përçudëtafjalimet shkumëzuesedhe duartrokitjet për atanuk ka këngë për tyas
Dua t’shpalos ndjenjën e gëzimitNë ato momente kur më të vërtetë e ndiejSeç verbohem nga drita e skepticizmitVezullim… e unë di, mos të shoh përtej Një mendim në trajtë mitiKa kohë që bën folenë në
Nana sot e ka datëlindjenU bë katër vjeçe.Sa ngadalë u rritkan të vdekurit.Ajo tash atje është fëmijëPrindërit e mbajnë për doreEdhe andej si dikur këndej. Vrapon pas fluturaveMbledh luleSa shumë i donte Nana LuletEdhe emrin
Kjo ndjenjë kurrë nuk do te ketë mbarimNdjenja e dëshirës per te dëgjuar edhe një herëca zhurma që kanë ikur me kohë nga veshi im.Personat qe i dua, i njoh nga hapat,i njoh nga hapja
Mendimi humbet, zhduket dhe fundosetNë luginën e të qarit, ku lahet shpirti,Aty ku jetojnë vuajtjet, ku rrjedhin lotëtVuajtja me rrota shkel e kalon përmbi. Ndërsa mendimi fle, i lënguar, në paqe,Dashuria rrotullohet në krahët e
Ndiej se nuk ka asgjë më artistikesesa të duash njerëzit. – Vinçent van Gogh Ishte vjeshtë. Kisha veshur një triko të zezë me jakë dhe pallton time ngjyrë hiri. Donte edhe një orë që të
Kur Hanës i duel gjumi, qe natë. Bahet që kish fjet shumë, sepse nuk i kujtohej asgja, veç andrrës së çuditshme që e shihte çdo natë.Tue qenë që terri e kish mbulue botën, ajo, fillimisht,