0 Comments

Indet tona rrokullisur prej malit
në hone të thella
ku mendimet në kredhjen e tyre koten
si një kothere buke ngelur në tavolinë
dhe ku etika e Florës dhe e Faunës
i përvidhet kinse errësirës që na ka pushtuar


Qerthull majave të maleve
sorollatje sorrash në fluturim
me krakëllima e oshëtima
Një puhizë ajër gëlon me shpoti
në mpiksjen e plagëve të shpirtit


Pikëlimi i shiut në përqasjen lojcake
kaplon gjenezën tonë
ku së fundmi në trajtat e një funerali
ndihet fajtor për dashurinë e mbytur

Related Posts

PRANVERA QERIMI-ZEMRA SAJ PIKON GJAK

Veç ëndrrat janëgëzime për tëEh… Mendimetjanë si dredh e pluhuritjeta e saj është pa stolisjeMund të them pa kozmetikëE saj është jeta Goja e saj është ndryshkÇelësit i kanë rënë dhëmbëtÇka shfaqet në fytyrën e…

DAN IBRAHIMI – TI RILINDESH NGA HIRI YT

Ti rilindesh nga hiri yte ke dhuratë nga natyratë ringrihesh sa herë rrëzoheshnuk ke pohuaras nuk ke mohuar kurrëvetëm ke parë dhe dëgjuarrrenat e përdalakëngët e përçudëtafjalimet shkumëzuesedhe duartrokitjet për atanuk ka këngë për tyas…

LEOTRIM VLADI-ZË I FSHEHUR

Nuk e di pse një zë të fshehur e dëgjojca fjalë që s’u thanë kurrë,për pranverën që iku,e asnjëherë më nuk erdhi.E tani eci nëpër rrugët pa emër,drejt një vendi pa adresë!Diku larg,për t’i gjetur…