Lemni, po du me qenë si ai njeriu që rrin te ura,veç lëkurë e asht..Ai zgjohet, ha, pi, qesh me lot,qanë, bërtet, rrihet, shtrihet por i vetëm àsht..Gjatë gjithë k’tyre proceseve,gjatë tërë k’saj dite ai
T’pashë mbramë.Ishe më ndryshe se herën e fundit që t’kam pa,Prej larg sikur dojshe me m’bërtitë e me m’sha,S’munda me t’prek, veç erën ta kom ndi..Erë, që s’ke e jotja se ishe duke pi.M’u duke
Po prapë binte shiIsha ulur nën një çatiNdalem e mendoj, me veten flasPo ku na mbet ky njerëzillakJeta më ka sfidueShumë për njerëz jam mundueDiell me shi është ngatërruarSikur njerëzit që janë hutuarMale e bjeshka
“Kishte kaluar dy pas mesnate, dhe unë ende isha duke punuar në zyrën time.Isha që nga paraditja i mbyllur aty. Nuk lëviza as edhe për një moment tëvetëm. Isha i rrethuar nga letra dhe dokumente
Për dallim nga filozofitë dhe besimet tjera, në Islam njeriu asnjëherë nuk kapasur nevojë ta pyes veten kush jam unë; ndërsa kjo pyetje gjithmonë ka qenëthelbi i çdo problematike. Ai njihet si qenie e Zotit,
A ka ndonji vend në tokë që ka mbetë i pabanuem me shqiptarë? – pyeta, mafort tue dashtë me e pyetë veten. Depresioni që i rrodhi prej syve, m’u duksikur ra në pellgun e kafes
Platoni, ashtu si edhe filozofët tjerë të antikës greke shqyrtoiproblematika të shumta shoqërore duke filluar nga ato më të thjeshtat deri tekato më komplekse si ajo për (mos)ekzistencën e Zotit dhe problematika tjerametafizike, tema të
Pse, kaq shumë zemrat i kemi mbyllëa thu, dashnitë ma të mëdhakanë mbetë veç te gjallesat në pyllUdhës,në çdo stacion sheh njerëz që presinudhët s’ndalenpor zemrat vdesin.Do atje,u mbytën në vaje të vjetëve që u
Nuk i mbetë mana kurgjafitVeç plaga u thellu deri n’áshtAsnji gja ma s’ka shijeMa as loti i njelmët s’asht A thu t’ranat e vjeshtësPrapë n’bahar kanë me lulëzuVallë tash t’frymuemit përgjysmëKam me i thanë “me
Puhiza Jote e butë shfaqi bukurinëDhe një erë, si aroma e një trëndafiliPa pritur, e ndjeva, atë fjalë që solli afërsinëMë jeton në kujtesë, e kuptoi bilbili. Kjo është fjala që vrau Nesimin,Dhe hodhi mijëra