T’pashë mbramë.
Ishe më ndryshe se herën e fundit që t’kam pa,
Prej larg sikur dojshe me m’bërtitë e me m’sha,
S’munda me t’prek, veç erën ta kom ndi..
Erë, që s’ke e jotja se ishe duke pi.
M’u duke krejt mllef, se s’kishe gjetë qa ke prit.
Sikur, ishe ba pishman që vlerën s’ma ke ditë!
Të gjithë fajin e kishe lanë mbi mu
E kishe bind veten, që jo ti por unë kam shku…
T’pashë mbramë.
Ma mirë mos t’kisha pa!

/RevistaUji-9/