0 Comments

Zgjodhëm rrugët e vegimit
Mbi kurorën e pendimit
Ikëm.. u fshehëm në gënjeshtër
T’ia dinim për njëri-tjetrin nuk deshëm.
Rri n’meni kujtue
A nime t’kam lodh tuj t’dashunue?
Tuj t’dasht a nime t’kam venit?
Që s’u banëm bashkë një ditë.
Shkoj përtej andrra t’harrume
Me përtërij k’të dashni t’dekun
Rrudhat e ballit, mbi ballë vizatue
Si u dënu n’meri ky shpirt i mekun
Lodh e harru n’nem t’fatit
Ke cepi xhamit rri e t’pres pa shpirt

Natë e hidhun kur s’do t’vijsh
Shuan hije, shuan hanë
Kjo dashni e pa fan
N’meni t’keq qysh m’ke lan.

/RevistaUji-VII/

Related Posts

GERHARD PREGAPUCA – IZABEL

Izabel’!E mallkumja prej bukuris’ s’vet IzabelMe gjinjte kryeneçë, belin e hollee vithet perpjetë,se…. kaq t’duken e mallkumja Izabel’! M’fal!Nuk u prezantum…Jam ai djali me shpatull te ramê,qe ecte pak çalë.E nga e ecuna pak çale,pati…

ALBIN MEHMETI-ËNDËRRIMTARI

Kishte kohë që Mëhalla e Urës kishte marrë emër tjetër. Nuk kishtendodhur ndonjë betejë atypari që lagjja të kujtohej në emrin e asaj beteje. Përkongrese diturie e ngjarje kulturore as që bëhet fjalë. Kishte kohë…