0 Comments

Zgjodhëm rrugët e vegimit
Mbi kurorën e pendimit
Ikëm.. u fshehëm në gënjeshtër
T’ia dinim për njëri-tjetrin nuk deshëm.
Rri n’meni kujtue
A nime t’kam lodh tuj t’dashunue?
Tuj t’dasht a nime t’kam venit?
Që s’u banëm bashkë një ditë.
Shkoj përtej andrra t’harrume
Me përtërij k’të dashni t’dekun
Rrudhat e ballit, mbi ballë vizatue
Si u dënu n’meri ky shpirt i mekun
Lodh e harru n’nem t’fatit
Ke cepi xhamit rri e t’pres pa shpirt

Natë e hidhun kur s’do t’vijsh
Shuan hije, shuan hanë
Kjo dashni e pa fan
N’meni t’keq qysh m’ke lan.

/RevistaUji-VII/

Related Posts

NEVIANA SHEHI-ANTIHERONJTË

Antiheronjtë që ulen çdo dite në tryezën timedinë të shkruajnë para mejenga një novelë me heroizmaedhe pse ireale dhe të padeshifrueshëmklima që shpërndan prania e tyre është e dukshme Secili nga ta vjen nga dikudhe…

LEOTRIM VLADI-PËRJETIM

Duke ecur drejt qetësisë, pyes veten nëse mund të largohem nga ky qiell i trazuar, larg shiut dhe horizontit gri… Në heshtjen e një hapësire të trishtuar, pranë një lumi, shfaqet një gjembore, duke ngritur…