Tringëllima rreth se cilës mijëra flutura
Enden të përhumbura e n’trishtim
N’aktin e mizorisë
Që n’dukje të parë
Nuk duken si asgjë tjetër
Veçse si nje qetësi e bujshme
Qe asgjë te çuditshme s’ka
Mijëra furtuna ndodhin heshtur
Mbërthyer pas agonisë se natës
Ku edhe heshtja e bulkut
E zogjeve
Madje edhe era e lehtë
Që godet pareshtur krahët
Duket si një akti krimi
Që i përket vetëem errësirës
Ka kohë që nata nuk sjell asgjë të dobishme
Pos zgjimit të zanave

Perpjekjes per mbijetim te mijëra insekteve
Historive te fjetura qe vetem nata di t’i zgjojë
e ti mbërthejë fort pas vetes
Nata ka kohë qe nuk sjelle asgjë të re
Pos historive te pambaruara
Pos dhimbjeve te pa fashuitura
Pos klithjeve pa pushim
Nata duket e zbrazët
në nje kohë pa determinim.

Perpjekjes per mbijetim te mijëra insekteve
Historive te fjetura qe vetem nata di t’i zgjojë
e ti mbërthejë fort pas vetes
Nata ka kohë qe nuk sjelle asgjë të re
Pos historive te pambaruara
Pos dhimbjeve te pa fashuitura
Pos klithjeve pa pushim
Nata duket e zbrazët
në nje kohë pa determinim.