0 Comments

Atë ditë lëshomi flokët lirshëm
Sytë mbyllmi kadal’
E buzët leji qysh i lashë tuj kesh
Si n’ditën kur t’dola përballë


Dur’ e kamë drejtoji
Sa gjaku s’m’u ka ngri
Me puthjen n’ballë të nxehtë
Lidhe çarçafin gjithë bardhësi

Mbaje dritën dhez’
Deri sa m’nxjerrin nga dhoma
Thuje nji fjalë
Sa jam aty akoma

Mos e le dheun të ma hedhësh n’terr
N’dritën që ma fale n’ditë dheun ma hedh’
Kur të rrëzohen shpresat dhe t’mos jesh i mpirë
Merre t’bukurën andërr e ruje mirë e mirë


Se n’këto ditë t’numrume
Shumë pak që gëzuam
N’botën e përjetësisë
Të pres për të jetuar

Related Posts

METIN IZETI-TË JETOHET ME DRITË

Mjeku i projekton pacientit komplikimet e tij pseudo-ekzistente, ai dëshiron të likuidojë rastin e tij më të vështirë me rastet më të lehta dhe më të thjeshta. Ndërkohë, lëndimet e veta ia bart pacientit dhe…

Botohet numri 3 i revistës“Uji”

Botohet numri i tretë i revistës kulturore letrare “Uji”, këta janë autorët dhe përkthyesit që prezantojnë në këtë numër. Edhe në këtë numër lexuesit mund të gjejnë larushi krijimesh si studime, ese, recensione, tregime, poezi…