0 Comments

Atë ditë lëshomi flokët lirshëm
Sytë mbyllmi kadal’
E buzët leji qysh i lashë tuj kesh
Si n’ditën kur t’dola përballë


Dur’ e kamë drejtoji
Sa gjaku s’m’u ka ngri
Me puthjen n’ballë të nxehtë
Lidhe çarçafin gjithë bardhësi

Mbaje dritën dhez’
Deri sa m’nxjerrin nga dhoma
Thuje nji fjalë
Sa jam aty akoma

Mos e le dheun të ma hedhësh n’terr
N’dritën që ma fale n’ditë dheun ma hedh’
Kur të rrëzohen shpresat dhe t’mos jesh i mpirë
Merre t’bukurën andërr e ruje mirë e mirë


Se n’këto ditë t’numrume
Shumë pak që gëzuam
N’botën e përjetësisë
Të pres për të jetuar

Related Posts

LAURETA REXHA-ZEMRA E KËRKON SHTËPINË

Nata është e shkurtër përpara kësaj heshtjeje të gjatë zemra është e qetë dhe zhurmën e ka lënë duke u derdhur jashtë Do ta mbaj në duar gjithë durimin që kam kërkuar Do ta ëndërroj…

ADELINA XHAFERI – JI DASHURI ODISE!

E di që dashuria për ty më rëndon me shekuje se bota, mbushur mallkimesh grinë pritjen tënde m'i kishte parë gërshetatsa herë të thosha ODISE ke për t'u kthyere në shaminë e zverdhur koheashtu si…

ANDRIN KABASHI-APARTAMENTI NUMËR 13

Apartamenti numër 13, ishte apartamenti i familjes sonë, Qela. Aty kemi banuar ne: babai, nëna, unë dhe motra ime e vogël, Nina. Ky apartament gjendej në katin e dytë të ndërtesës dhe nuk ishte fort…