0 Comments

Eca mbi zjarrin e kohës,
Në greminë rashë,


U dogja nga dëshmia e rrejshme,
Më quajtën skllav,


Të fala ty,
Edhe pse gjakun ma ke nxi,
E kuqja ngeli Lule Bozhuri,
E unë të fala ty,


Mbi flatrat e mia,
Akullnajat shkrijnë dëborë,


Nën këmbë rrëshqasin vitet,
E skalitura në robëri,


Por unë të fala ty,
Hijeshia e shpirtit triumfoi,


Në betejë me djallin,
Mirësia fitoi!

Related Posts

METIN IZETI – SHKRIRJE

Mendimi humbet, zhduket dhe fundosetNë luginën e të qarit, ku lahet shpirti,Aty ku jetojnë vuajtjet, ku rrjedhin lotëtVuajtja me rrota shkel e kalon përmbi. Ndërsa mendimi fle, i lënguar, në paqe,Dashuria rrotullohet në krahët e…

METIN IZETI-SFIDAT E POETIT BASHKËKOHORË MYSLIMAN

Për të qenë universale, letërsia duhet t'i sigurojë vetes një sërë cilësish specifike që e bëjnë të përshtatshme për të kapërcyer kufijtë e kohës dhe hapësirës, ​​për t'i bërë thirrje çdo personi, për të ngjallur…

DORENTINA SADRIJA METAJ-TI VJEN

Ti vjen…Koha e pritjes hargjohet e pritja vdes,Ti vjen,vjen bashkë me lumturinë time në krahë,Unë dashurohem në ty,Përsëri e përsëri.Në qeshjen tënde flenë qetë engjëjtNë sytë vjeshtor ecin lumenj mirësieTë shoh kur kah unë drejtimin…