AMIR VELIU-BARDHEZI
Ata që nuk vjedhin, Quhen të vonuar. Ata që kanë nderin, Janë për t’u tallur. Në këtë vend, Gënjeshtra është taktikë e strategji. Diploma apo lidhje, njohje, servilizëm. E më pas pyesim: “Pse jemi këtu”?
Ata që nuk vjedhin, Quhen të vonuar. Ata që kanë nderin, Janë për t’u tallur. Në këtë vend, Gënjeshtra është taktikë e strategji. Diploma apo lidhje, njohje, servilizëm. E më pas pyesim: “Pse jemi këtu”?
Botë që ecën zhveshur, Nga trupat, pa pikë turpi. Nga shpirti s’kanë mbetur copa, Por pantallonat të grisura, stil! Në ekran gjithçka shitet, Flitet për liri, por është veçse treg trupi. Ata që dikur fshihnin
Dikur ishit dy, pastaj tre, Si gurë që rrjedhin në lumë, Si fjalë që nuk ndahen… Por tani nuk jeni asgjë, Pos hije që s’mund të flasin. Betoheshit për vëllazëri, Me libra dhe ëndrra që
T’pathanat e mallit tem, hafëz E ranojkan dynjanë Se ata që i do fjalët, hafëz E harrojkan mananë Gjurmët e mrenshme t’mallit, hafëz Meten n’pelhurë t’zemrës kur u qëndis Me pej t’sabrit t’Ejupit, hafëz Që
Pasha tetë halet e asaj Që kurrgja n’dynja s’i përngjanë Malli digjka përtej zjarri, hafëz Për kot nuk kanë thanë N’mes t’natës t’arbainit E plotë mbi lken ra Dynjasë e syve t’tij Tjetër nur u
Vargjet n’mes m’i ke këputë Lapsin ma le në vaj pa shkrim Ylberi pa ne ma s’do dal As cigarja s’do t’jep ngushëllim Kot ki me ndezë ti cigaren Edhe çakmakun e ki t’zemruem Njajtë
Zjarmi i andrrës t’pashueme T’panë n’gjumin e dytë Djeg rrëmujën e kujtimeve Vaktin mungesës ma mytë T’pajetuemet mes stinëve Tekrar t’paskan n’dynja Metkan sall nji hajal Shpirtit ranim tuj i ba Prej qitapit t’zemrës kanë
N’kërkime t’munimta, hafëz Që funi me iu ardhë s’dijka E treta shpirtin tem si gjethen Që behari prapë s’e bijka Lypa ujë me shu etjen Etja n’buzë t’mia bani ven Lypa trosha n’sofra t’vjetrueme Troshat
17. Buqetë me lule kisha ndërtu, Palosja petalet n’secilin mendim, Ktheja sytë ta gjeja lulen ma t’bukur, N’secilën lule këputja nji mendim! Tinëzisht mes tyne shkronjën ta shënova, Vendosa mbi kokë nga fyti ta heq
20. Trishtimin pena s’po e bartë, N’shpirtin tem nji luftë ish ba, S’ish nervozë ajo që mbante, Mes qindra drynave plagë ish hapë! M’kish shpu gjoksin nji shpatë tradhtie, Mijëra thërrime ishin ba, Dot s’mjaftoja…