0 Comments

Dera jonë është derë dosti

Kush hyn brenda i bëhemi kurban

Selam është tapi muhabeti

Kush jep i bëhemi kurban

Nga nefsi u zhveshëm fije-fije

Trupi shkoi, zemra mbeti në dritë

Thelbi ynë vreshti, fjala jonë trëndafili

Kush na rrjedh i bëhemi kurban

Sa zgjatet kupa e mallit të gjatë

Kali i dhembshurisë shkel frerin e fatit

Plagës sonë balsam durimi

Kush i vë i bëhemi kurban

Jeta është qilim, vuajtja qëndisje

E thurim me zbritje e me ngjitje

Mjeshtëri është shikimi i kuptimit

Atij që sheh i bëhemi kurban

Mëria është sëmundje, dashuria art

Në zemër vlon çdo çast i zjarrtë

Jetimëve krahë e strehë

Kush u hap i bëhemi kurban

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Related Posts

Rozafa Shpuza-Pranverë n’shpinë e braktisun

Kët pranverë askush s’i pa tue lotue hardhitë... Degët shtriqën shtatin e u lidhën ny ndërvedi kësisoj sythet buluen kryenelte si thitha lehonash. Micave s'iu ba vonë se gërshana e krasitjes mbet varë në gozhdën…

Gara e bretkosave – “Edhe kjo kalon”

Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Një ditë po bëhej një garë në mes të bretkosave. Qëllimi i garës ishte të hipnin në majën e një kulle. Një grup bretkosash ishin mbledhur për ta shikuar garën.Gara…