METIN IZETI-EJA…
EJA… më shpëto nga rrëmuja e kohës nga gjembat e lakmive të botës nga zjarri që iu versul kullotës nga majat e ëndrrave të mesnatës. Eja… më shpëto nga ernat e flakta të natës nga
EJA… më shpëto nga rrëmuja e kohës nga gjembat e lakmive të botës nga zjarri që iu versul kullotës nga majat e ëndrrave të mesnatës. Eja… më shpëto nga ernat e flakta të natës nga
Fryhemi, brohorasim fjalë të mëdha por diçka gjithmonë na brengosë fjalën që nuk e thamë nga krenaria, nga frika, nga interesi, një punë që nuk e bëmë duke u tërhequr nga e kota miqësia, të
Mendimet me janë ngrirë, Dhe trupi digjet nga pikëllimi – Lumenjtë dhe oqeanet rrjedhin nga sytë; A ka dikush, që ti dhimbsem, A jam në mëshirën e dikujt? Dhe, nëse nuk e shoh agimin, Betohem,
“Villat e Bosforit” nga Abdulhak Şinasi Hisar është një vepër nostalgjike që sjell Stambollin e dikurshëm përmes kujtimeve dhe përshkrimeve poetike të vilave buzë Bosforit. Libri pasqyron një mënyrë jetese të humbur, ku arkitektura, koha
“Pallati dhe Përtëj” nga Halit Ziya Uşaklıgil është një roman klasik i letërsisë turke që trajton përplasjen mes ëndrrave dhe realitetit, mes pasurisë së dëshiruar dhe varfërisë së jetuar. Me një stil realist dhe psikologjik,
Ibrahim Edhemi ishte një sulltan madhështor dhe i drejtë. Një ditë dëgjoi disa kërcitma. Shkoi me vrap drejt vendit ku vinte zhurma dhe pa disa persona që nuk i kishte parë më parë. Çfarë po
Një libër flet mbi dollap, I mbuluar me pluhur që s’është bërë nga koha, Por nga harresa. Askush s’e hapi, Askush s’pyeti ç’fshihej aty. Ndoshta një jetë më e mirë, Ndoshta një rrëfim që shpëton.
Në këtë botë të trazuar, Dhimbja është lajm i parë, E shpresa, reklama në fund. Njerëzit kërkojnë paqe, Por nuk dinë të heshtin. Të dashurit janë larg, Të afërmit – të ftohtë. Ndërsa kemi gjithçka
Ata që nuk vjedhin, Quhen të vonuar. Ata që kanë nderin, Janë për t’u tallur. Në këtë vend, Gënjeshtra është taktikë e strategji. Diploma apo lidhje, njohje, servilizëm. E më pas pyesim: “Pse jemi këtu”?
Botë që ecën zhveshur, Nga trupat, pa pikë turpi. Nga shpirti s’kanë mbetur copa, Por pantallonat të grisura, stil! Në ekran gjithçka shitet, Flitet për liri, por është veçse treg trupi. Ata që dikur fshihnin