(vështrim letrar për veprën “Lakorja e fatit”-Adem Gashi) Binomi i emrit Adem dhe i numërorit i pari Adem… Adem ishte njeriu i parë sipas feve abrahamike. Adem ishte prijatari i lëvizjes së madhe kombëtare shqiptare.
Baba themelues i filozofisë është Ademi, siç tha Walter Benjamin në parathënien e Trauerspiel-it të tij, kur ai të vërtetën si një fenomen akustik e kundërshtoi me logosin. Ka vetëm një çast në kohë të
Familja ka qenë gjithmonë shtylla e shoqërisë në vendin tonë. Ndërsa struktura familjare ka ndryshuar me kalimin e kohës, roli i saj në edukimin e brezave mbetet i pazëvendësueshëm, duke shërbyer si bazë e shëndetit
Thanë,Zoti e pa me sy atë grua,Shikimi i saj margaritar,Në diamant u shndërrua,Ata than por nuk e pan,Nuk prekën rrugën e gjarprit,As nuk shijuan rrufen e krisur,Peshën e ylberit,Shijen e kripur,Ata thanë por nuk e
Jam vajzë e lumturJam vajzë e pikëlluarNëse don ta dish,Jam gjithçka mes këtyre dyjave.Jam lule e çelurNë prag të dimritVrapoj me erëratDhe shpesh me to fluturoj.Kur sjellin shiQaj me ditë të tëraThuase toka ime nuk
Të kam vjedhur të gjithapikat e vesës,mëngjeseve kur dielli zgjohet,lindur me flatra zogu…Të kam vjedhur të gjitha puthjet e gjethevegjersa përqafojnë tokën,n’lagështi nate…Po.Të kam vjedhur, vjeshtë,përplasjen e erës, valë,shtrënguar n’gjoks tik- takesh,kristal shpirti…Të kam vjedhur,
E strukur nën hijen e zhgënjimitMundohem te shkoj larg në kohê.Të mbledh grimcëza kujtimesh,Të të gjej diku kërkoj!Ne u humbëm rrugës së jetës,Të të gjej nuk di më!Adresën e ke..Dhe e kam adresën..Zemrën e hapur
Perëndia ime,Për bukurinë e jetës,Për pasurinë e mendjes.Për ushqimin e lumturinë e shpirtit,Për paqen e dashurinë e zemrës,Më rri ikonë frymëzimi,Frymë, birë e shpirt i shenjtë i Shqiptarit tim që e kam dashtë gjithmonë!Le të
Ti vjen…Koha e pritjes hargjohet e pritja vdes,Ti vjen,vjen bashkë me lumturinë time në krahë,Unë dashurohem në ty,Përsëri e përsëri.Në qeshjen tënde flenë qetë engjëjtNë sytë vjeshtor ecin lumenj mirësieTë shoh kur kah unë drejtimin
Ti nuk ishe një kalimtar apo dikë që e kam takuar rastësisht diku… Zoti deshti të solli tek unë, më solli tek ti… Ti u bëre qarkullimi im i gjakut, mendimi i parë dhe i