Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Çdo rrugë që më zgjatet në brendiDrejt dostit më shpieDuke nuhatur erën e manushaqes, zambakut,Trëndafilit, shkoj drejt dostit Koha nga hidhërimi lodhetMëngjesi me mbrëmjen bashkohetGjaku im i vakët pika-pikaRrjedh drejt
Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Mevlanen e Junusin mua m’i jepniMexhnunin e Lejlanë juve jua kam lënëKa dyzet vite që i etur jam, një gotë ujë ma jepniLumin, detin juve jua kam lënë Nuk jam
Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj O Zot, këtij malli zemra s’mund t’i bëj ballëKoha është e shkurtër, unë i lodhur, rruga e gjatëNë çdo hap kam një pengesë, s’më lë të lirëKoha është e shkurtër,
Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Tërë këto vite për kot, i kalovaPo të vij TyMjaft më duke u rrokullisur, mbarovaPo të vij Ty Ndalova dhe mendova pak më parëPashë që kjo rrugë është e sigurtU
Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Barra e dashurisë mbi supet e miaNëpër rrugë të kam kërkuar TyMe këngë e melodiNëpër tela të kam kërkuar Ty Kalova nga e verdha në të jeshilëtPyeta të gjallë e
Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Malet që çdo stinë në një ngjyrë mbështillenMalet që duken të bardha, të gjelbraDërgoni borë nga gjiri juaj, i etur jam Shiu i dashurisë nuk po bie në tokën e
Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Mu si malet me dëborë, kokën drejt e mbanëMjegullës së pranverës flokët e saj i ngjajnëTë veçanta janë vetullat e qerpikët e sajPlagët e gjoksit tim m’i shtypin flokët e
Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Mos thuaj a është e lehtë të harrojDo të më harrosh Mihribanja imePo sa të kesh djalë a vajzëDo të më harrosh Mihribanja ime Koha shkrihet dalëngadalëPema në degë gjithnjë
Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Ti vajzë e bukur që të shikoj në fotografiTë kam harruar, të kam harruar, të kam harruar ty…Le të mbetet e vetme në një album të vjetërTë kam harruar, të
Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Unë, erë e furishme e maleve me borëUnë, stoiku i rrugëve me pluhurUnë, lumë i shteruar i dashurisëUnë, rojtar i tokës, guri i varrit Unë, plagë që vazhdimisht gjakosëUnë, çoban