0 Comments

Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj

Njëherë në një kohë jetonin dy motra të zgjuara. Njohuritë dhe dija që merrnin në shkollë dhe në rrethin e tyre ishin të pamjaftueshme për to.
Kishin vendosur të shkonin te dijetari më i madh në rajon që të merrnin dije nga ai. Dijetari iu kishte përgjigjur të gjitha pyetjeve që ia kishin parashtruar vajzat.
Kjo zgjoi interesimin e vajzave që të qëndronin më gjatë tek ai. Mirëpo, më vonë ishin mërzitur nga ai pasi çdo pyetje që i parashtronin, dijetarit e dinte.
Njëra tha që t’i bëjmë një pyetje që as ai mos ta di përgjigjjen. Menduan me ditë të tëra. Një ditë, vajza e gëzuar tha që kam gjetur një pyetje që as dijetari nuk di t’i përgjigjet: Do ta marr një flutur në grusht dhe do e pyes se a është e gjallë apo e ngordhur.
Nëse thotë e ngordhur do e le të lirë. Nëse thotë e gjallë do ta shtrëngojë lehtë grushtin në mënyrë që ta mbysë.

Vajza shkon pranë dijetarit e zgjatë grushtin e mbyllur dhe e pyet: Brenda grushtit tim kam një flutur, qëlloja se a është e gjallë apo e ngordhur?
Dijetari duke e shikuar vajzën gjatë në sy, iu përgjigj: Është në dorën tënde, bijë.
Mirë apo keq, bukur apo shëmtuar, e drejtë apo e gabuar, lumturi apo mërzi, është në dorën tënde, mu sikur flutura në grusht.

Related Posts

Historia e mësimit të nejit- Hakan Menuç

Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Derisa po vazhdoja t’i fryja nejit dhe të nxirrte zëra të çuditshëm të gjithë po vazhdonin të më shikonin me habi. Fillimisht habiteshim se përse nuk nxirrja zë më pas…

FERDANE SAHITI-HESHTJE

Lus Zotit çdo ditë të më falëPër lotët që kam derdhur pa faj.Ndjenjën që kisha s’mund ta përshkruaj,Ishte aq hyjnore sa s’munda t’ia them askujt.Nuk dija si të sillesha, por isha unë,Pa pushuar, kërkoja falje…

AMIR VELIU-BOTË E TRAZUAR

Në këtë botë të trazuar, Dhimbja është lajm i parë, E shpresa, reklama në fund. Njerëzit kërkojnë paqe, Por nuk dinë të heshtin. Të dashurit janë larg, Të afërmit – të ftohtë. Ndërsa kemi gjithçka…