MANJOLA XHEPA-NË ATO PERËNDIMET E MIA
Në ato perëndimet e mia ti vjen pa u ndjerëMë avitesh e m’dëfton shumëçka kjo botë mbanë Më prek mbi supee pa zë më thua “sabër” e dashtunNë gjysëm perëndimeti veç shikime më fal Më
LUMI HAJRA-NDOSHTA KISHIN LINDË MENDIME
Me pasë mujt’m’i mbledhë krejt hijetqë trupat i kanë veshëmos me randu diellinMe pasë mujt’m’i zbritë t’gjithë yjetqë bashkë me hanënjanë rroba për qiellinMe pasë mujt’me zhba çmendinëbrenda njeriutndoshta kishin lindë mendime…
LEOTRIM VLADI-ZË I FSHEHUR
Nuk e di pse një zë të fshehur e dëgjojca fjalë që s’u thanë kurrë,për pranverën që iku,e asnjëherë më nuk erdhi.E tani eci nëpër rrugët pa emër,drejt një vendi pa adresë!Diku larg,për t’i gjetur
KUJTIM LUMA-UNË
Ndonjëherë jam këngëTelave të kitares, ndjenjën këndojGrykës së KaçanikutZgjoj malle të fjetura, të mos vdesin.Ndonjëherë jam dhimbjeDejeve më pikon plaga, elegji vajtojLargohen kore dhimbjesh, gjallë mbesin.Ndonjëherë jam ëndërrNatën udhëtoj qetas, ëndrrat ëndërrojNë krahët tua shtrihem,
ILIR ÇERKINI
Asgjë nuk punon të dielave,përveç zemrës sime për ty.*Natën e mirë dashuri!Sa të dua, edhe ende më duket pak.Unë ende dua që mëngjesin tjetërtë të dua më shumë se këtë mbrëmje.*Kam filluar të brengosem,Se ndoshta
FLORENDA HOTI-MA KPUTË SHPIRTIN VAJI YT
edhe pse thika ma gërryen ashtinunë t’dut’du bashkë me botën që s’e kuptoj hiçe di, t’kam vra kur kam ikt’kam vra kur t’i kam marrë stinët,netët, diellin, shpirtint’kam vra kur t’i kam fundosëandrrat e shkel’
DONJETË TELAKU-ME IK
N’bardhësi t’atyne reveKisha dasht me ik e mos me u dyndMos me u dërrmu shpirtiMe gjana që nuk duhet me i ni.Me ik e mos me u shtypMos me u thërrmu jetaMe gjana që as
ARTJOLA KRASNIQI-MORINADO T’MË KËRKOSH
Do t’më kërkosh në çdo petale të lulevemos jam fshehurDo t’më kërkosh tek vendi i vjetërAty ku e filluam dashurinëDo më kërkosh edhe numrin tim në celularPor pa emërEdhe do jem përzier me dikë tjetërDo
OMER FUÇIA-NJË LETËR NGA QYTETI I PLUHURAVE
Për shumë vite isha i lumtur në Qytetin e Pluhurave.Deri kur toka shtrëngoi gjethet në kraharor.Çdo gjë mbeti e zhveshur pa afat,Dhe dritaret nisën të zënë pluhur. Sokaku prej kohësh jeton në vetmi.Si pragu i
EGZON LUMA-PLAGË
Disa plagë i shëron kohaE do plagë hapen me kohëDikujt nuk i mjafton kohaDikush kohën hargjon kotDikush lutet mos t’kalon kohaDikush lutet t’kalojë më shpejtë Një si unë i humbur n’kohë, nuk e di as