Me pasë mujt’
m’i mbledhë krejt hijet
që trupat i kanë veshë
mos me randu diellin
Me pasë mujt’
m’i zbritë t’gjithë yjet
që bashkë me hanën
janë rroba për qiellin
Me pasë mujt’
me zhba çmendinë
brenda njeriut
ndoshta kishin lindë mendime…
Related Posts
PRANVERA QERIMI-ZEMRA SAJ PIKON GJAK
Veç ëndrrat janëgëzime për tëEh… Mendimetjanë si dredh e pluhuritjeta e saj është pa stolisjeMund të them pa kozmetikëE saj është jeta Goja e saj është ndryshkÇelësit i kanë rënë dhëmbëtÇka shfaqet në fytyrën e…
ESRA DEMIZ-RRUGË TË HESHTURA
Qytetin e humbur po kërkojnë këto rrugë të vjetraDritën e humbur po e kërkonKjo errësirë e verbër Në këto rrugë jeton zërii rënkimevetë vuajtjeve, britmave të fshehura Ky qytet ka qoshe të errëta bosheThellësi errësire…
METIN IZETI-TA SHKRUAJMË RRËFENJËN TONË UDHËRRËFYESE!
Pyetja është nëse dikush mund të shpjegojë me siguri se kur dhe pse njerëzit e urtë i rrëfyen ose shkruan rrëfenjat e tyre. Çdo shpjegim, në një mënyrë apo tjetër, varet drejtpërdrejt nga mënyra se…