Islami ndër shqiptarë ka traditë disa shekullore, e cila është zhvilluar pandërprerje që nga shekulli XV e deri në ditët tona, duke ushtruar një ndikimesencial në mbijetesën dhe në formësimin e identitetit fetar, kulturor dhekombëtar.
Sipas këtyre vargjeve të para, na jep të kuptojmë figurativisht, se thelbi ifrymëzimit poetik është shpirti që për poetin është Zot i poezisë, se pa këtëshpirt, s’ka poezi dhe art.Fjala Frymë dhe Shpirt në aspektin
Pas Luftës së Dytë Botërore, në Shqipëri dhe ish-Jugosllavi, pushtetin e morën forcat komuniste. Siç dihet, forcat komuniste nga dy vendet kishin bashkëpunim të mirë edhe gjatë luftës së Dytë Botërore. Dy emisarët e njohur
Tradita sufiste e Islamit është një ndër aspektet më të rëndësishme sa i përket procesit që besimtari ndjek në vendosjen e marrëdhënies së tij me Zotin. Tërësia e adhurimeve dhe ritualeve të cilat gjenden në
Çdo botëkuptim apo fe shpalos perceptimin e vet estetik dhe pikëpamjen artistike pas një periudhe të caktuar kohore. Pas shfaqjes së Islamit filloi të shfaqet estetika dhe arti islam. Pavarësisht strukturës estetike të bazuar në
Mjegulltymi e zjarriNa kish rrethuArmët në dorë i kishim marrE armikut vendosëm me i ba ballëFëmija pyeste: nënë ç’është ky tym i zi?Duro çupa ime se po vjen era Liri.Nënë ç’janë këta topa që po
Në çastin kur gishtat e lodhjesm’i mbyllin qepallatduke më kthyernë një udhëtare gjumiunë hyj në rrugicat e heshtura të pyllittë ëndrravetë takohem me të shkuarënme vitet e pafajësisë dhe naivitetit timme sekretet intimeqë ne atëherë
Në ato perëndimet e mia ti vjen pa u ndjerëMë avitesh e m’dëfton shumëçka kjo botë mbanë Më prek mbi supee pa zë më thua “sabër” e dashtunNë gjysëm perëndimeti veç shikime më fal Më
Me pasë mujt’m’i mbledhë krejt hijetqë trupat i kanë veshëmos me randu diellinMe pasë mujt’m’i zbritë t’gjithë yjetqë bashkë me hanënjanë rroba për qiellinMe pasë mujt’me zhba çmendinëbrenda njeriutndoshta kishin lindë mendime…
Nuk e di pse një zë të fshehur e dëgjojca fjalë që s’u thanë kurrë,për pranverën që iku,e asnjëherë më nuk erdhi.E tani eci nëpër rrugët pa emër,drejt një vendi pa adresë!Diku larg,për t’i gjetur