Shkruan prof. Metin Izeti Në thellësitë e shpirtit njerëzor, aty ku bota materiale shkrihet me sferat e padukshme, lind poezia si një urë lidhëse mes dy realiteteve. Përmbledhja “Divani Sadis” e Fatijona Bajrajt është pikërisht
Sot u vesha me aromën tënde i shtrenjti im apo më mirë me fustanin plot lule që ti ma qepe me sy e ma dhurove në ditëlindjen e mbrëmjes E mbaj mend kur më the
Kët pranverë askush s’i pa tue lotue hardhitë… Degët shtriqën shtatin e u lidhën ny ndërvedi kësisoj sythet buluen kryenelte si thitha lehonash. Micave s’iu ba vonë se gërshana e krasitjes mbet varë në gozhdën
Vjen nji zaman javash javash Që çdo gja mbi dhé ndrron As natyra ma s’asht e njejtë As syni i përgjumun ma s’loton Vjen nji zaman i nji devri t’rand Gjethet e rana degës s’i
Nana m’ka thanë mos u dorëzo bijë Edhe n’rrafshinë me kanë mos u ndal Se tuj punue nji ditë do të bahet mal i madh Çika jem mbildhe mendjen fortë Çdo herë që bota t’rrëzon
Filozofi, politologu, veprimtari, autori i disa shkrimeve me krater filozofik e politik, i njohur edhe për librin e tij ”Filozofia politike e çështje shqiptare”, i shkolluar në Prishtinë, Zagreb e ShBA, ligjërues në Universitet të
Në oqeanin e dijes, ku çdo dallgë përfaqëson një të vërtetë të re, lundrojmë shpesh të vetëm, të rrethuar nga ishuj të errët injorance. Këta ishuj, të banuar nga ata që nuk duan të shohin
LAMTUMIRË Lamtumirë o vendi im gjithmonë qofsh i bekuar lamtumirë o njerëzit e mi me urimin së shpejti të bashkuar. Lamtumirë fusha e male të gjitha qofshi të gëzuara lamtumirë diell e hënë se për
Hatër Nja dy-tri kujtime që i kam strukue n’pjesën ma t’thellë temen Nji grusht lot që herë pas here më rrjedhin ndër faqe Nji mal me plagë e dhimbje Edhe nji betim për mos me
Ujëvarat e dashurisë Do të dua edhe sikur të mos mundem, edhe sikur Ujëvarat e Niagarës do të thahen pa ujë, edhe sikur ora dhe zemra do të numërojnë sekondat e fundit të jetës. Do