Qante një nanë e pikëlluar,

Djalin e vet ishte duke kërkuar,

Që nga lufta s’e kish takuar.

E kërkoj, e kërkoj, por s’e gjeti,

Qe një kohë nënës së gjorë,

Pikë në zemër i mbeti.

Nëna e gjorë duke rënkuar,

Nuk la vend djalin pa e kërkuar.

Nënës asnjë lajm s’i erdhi,

Kishte të bënte me të pagjeturit.

Nënës netët i ishin tretur,

E sytë nga pragu i derës i kishin mbetur, Asnjë çast duke mos i hequr.