METIN IZETI-TRËNDAFILI PA FRIKË
Nuk e la erën e pavlerë të më rrethonteNjë kullë me një majë të përjetshme mbi të cilën marr frymëZogu me zogun në përqafim të ngushtë në qiellSyri im i shkëputur më shikon nga koka.Unë
Nuk e la erën e pavlerë të më rrethonteNjë kullë me një majë të përjetshme mbi të cilën marr frymëZogu me zogun në përqafim të ngushtë në qiellSyri im i shkëputur më shikon nga koka.Unë
Nëse një ditë dikë do dashurosh,dashuro atë që ngjyrën tënde të preferuar e di dhe kafen si e pi Dashuro atë që e do mënyrën se si ti buzëqeshdhe bën gjithçka për të të bashkuar
Gjithmonë ka qenë një lloj paradoksi të flasësh për shpirtrat fisnikë. Arsyeja e paradoksës është; sepse ata na mësojnë udhën e shpirtit, sa do që fjala ta posedojë lartësinë e tij të bartjes, gjithmonë tek
Kaloi në botën e përjetshme udhërrëfyesi ynë shpirtëror, mendimtari i urtë, arkitekti i përsosjes shpirtërore, përkujdesësi i pastërtisë së mendjes, diturisë, zemrës e shpirtit, Efendiu Ömer Tuğrul Inançeri.Tani më kemi mbetur pa performancën fizike të
Ve Kuunuu Rabbanijune (Kuran)E pyetën një të urtë: A shihet drita?U përgjigj: Drita nuk shihet, por me dritë shihen gjërat. Biseda në lidhje me miqtë e Zotit nuk është punë e kollajtë. Është e vërtetë
Shumë vështirë e kam të shkruaj dhe të gjej fjalë për të përshkruar jetën e një personaliteti i cili tërë jetën e kishte gjendje shpirtnore, madje edhe fjalët i thurte me thellësi kuptimore. Për mua
Sprovë asht kjo pra, zemra e peshkut dashtunohet n’shkretinë. *** Kur jam larg jarit pranverës, Çka m’duhen kopshtet, çka m’duhen gjelbërimet? *** Pse po rritesh tuj u lavdnue?! A nuk asht lindja jote nji pikë
Xhehenemi nuk asht vendi ku djegni, por asht vendi ku kërkush nuk e ninë që djegni. *** Guha që flet asht shkatërrimi i zemrës që heshtë. *** Litari i ekzekutimit asht miraxhi i ashikut. ***
Nxehtësia asht prej zjermit jo prej saçit Qerameti asht prej kresë jo prej taxhit Çka do që lypë lype n’vete Jo në Kuds, Haxh e Mekke *** Mos e the zemrën e kërkujt Mos dil
Errësina prej dritës, rrena prej t’vërtetës ik Dielli edhe vet po t’asht përreth banë dritë Mos u mërzit, vetmia asht kaderi i t’vërtetave Sorrat me plimin e tyne, shqiponja vetun fluturon.. *** A ka ma