0 Comments

Dëgjova që n’vatan tem ke ardhë
këmbë pas këmbe t’u xhezdisë vërdallë


në atë të ftohët e n’atë acar
na mbushe me nur e na le nektar


po nuhas aromë t’trandafilave aty ku abdes ke marrë
i gëzum është ai makam ku vendose t’ndritunin ballë


Urtësi t’pafundme le, o libër i gjallë
U naltësofsh n’botën, aty ku s’ndjen zemra mall.

Related Posts

ELVIRA SASTRE-NUK DUA TË JEM THJESHT KUJTIM

(Përktheu nga spanjishtja: ELVI SIDHERI) Vaftë në djall konformizmi: nuk dua të jem thjesht kujtim. Dua të jem një dashuri e pamundur, të bëhem dhembja jote e pakëmbyer, të jem muza jote më ligë, të…

Neviana Shehi-Fustani me lule

Sot u vesha me aromën tënde i shtrenjti im apo më mirë me fustanin plot lule që ti ma qepe me sy e ma dhurove në ditëlindjen e mbrëmjes E mbaj mend kur më the…

JETMIR KRASNIQI – PRITJE E PËRNDRITJE

Pres, do pres derisa do vdesDo pres derisa dhe pritja te thotë “Prit!”Do pres deri tek një shpresëAi shkëlqim vazhdon të me dehë dhe më nxitDo pres, shumë do presDerisa nga dehja mos t’i hap…