0 Comments

Dëgjova që n’vatan tem ke ardhë
këmbë pas këmbe t’u xhezdisë vërdallë


në atë të ftohët e n’atë acar
na mbushe me nur e na le nektar


po nuhas aromë t’trandafilave aty ku abdes ke marrë
i gëzum është ai makam ku vendose t’ndritunin ballë


Urtësi t’pafundme le, o libër i gjallë
U naltësofsh n’botën, aty ku s’ndjen zemra mall.

Related Posts

ALBIN MEHMETI-TAKIM ME ABSTRAKTEN

Munesh me quejt çudë, e pamundshme e fantaziI çmendun munesh me m’thanëQueje e quem si t’dueshPo unë, me abstrakten jam takuE takova ambëlsinëAjo frymonte n’tanen buzëqeshjeE takova dashtuninëNjat dashtuni që leu n’takimin tonë t’parëE takova…