0 Comments

Dëgjova që n’vatan tem ke ardhë
këmbë pas këmbe t’u xhezdisë vërdallë


në atë të ftohët e n’atë acar
na mbushe me nur e na le nektar


po nuhas aromë t’trandafilave aty ku abdes ke marrë
i gëzum është ai makam ku vendose t’ndritunin ballë


Urtësi t’pafundme le, o libër i gjallë
U naltësofsh n’botën, aty ku s’ndjen zemra mall.

Related Posts

ALBIN MEHMETI-ËNDËRRIMTARI

Kishte kohë që Mëhalla e Urës kishte marrë emër tjetër. Nuk kishtendodhur ndonjë betejë atypari që lagjja të kujtohej në emrin e asaj beteje. Përkongrese diturie e ngjarje kulturore as që bëhet fjalë. Kishte kohë…

LAURETA REXHA-PËRKUFIZIME

Jam vajzë e lumturJam vajzë e pikëlluarNëse don ta dish,Jam gjithçka mes këtyre dyjave.Jam lule e çelurNë prag të dimritVrapoj me erëratDhe shpesh me to fluturoj.Kur sjellin shiQaj me ditë të tëraThuase toka ime nuk…

DRITA OSMANI – GRUA…

E madhe siç je.Ashtu siç të bëjnë veprate e tuaMe kokën lart.Tregoji botës madhështinë dhe fuqinë tëndeAni se je e brishtëAni se je e bukurAni se ekzistenca e vetë njeriut nis me ty,e mbaron përmes…