0 Comments

Dëgjova që n’vatan tem ke ardhë
këmbë pas këmbe t’u xhezdisë vërdallë


në atë të ftohët e n’atë acar
na mbushe me nur e na le nektar


po nuhas aromë t’trandafilave aty ku abdes ke marrë
i gëzum është ai makam ku vendose t’ndritunin ballë


Urtësi t’pafundme le, o libër i gjallë
U naltësofsh n’botën, aty ku s’ndjen zemra mall.

Related Posts

BLERINA TËRBUNJA-TË KAM HARRUE PAK

Të kam harrue pakstinën e dimrit e kam lanë me shkuepa ja qëndisë me borë kurorën dashnisëe me marue me frymë fronin e dielltëpak të kam harruepërtej qiellnash kam ikë shpirtine topitun në mirazhet e…

FERDANE F. SAHITI-PA KTHIM

Pse, kaq shumë zemrat i kemi mbyllëa thu, dashnitë ma të mëdhakanë mbetë veç te gjallesat në pyllUdhës,në çdo stacion sheh njerëz që presinudhët s’ndalenpor zemrat vdesin.Do atje,u mbytën në vaje të vjetëve që u…

Shtatorja-Albin Mehmeti

Kam dilemë. Jam nën trysninë e dilemës hamletiane. Mbase, nuk është sintagma e duhur. Dilemë hamletiane! Çfarë kam lidhje unë me Hamletin. Unë narrator e ai personash. Mbase, kam dilemë narrative. Nuk e di se…