Titanët kanë atme
S’asht ky nji mit
Ata lindën e u përndritën
Në tokën që jep përjetësi
Rrezet e diellit në tokë lindin
S’asht aspak çudi
Ajo tokë shndrit botën
Asaj ia falë madhështinë
Dashtunia në tokë ka folenë
Kjo asht mrekulli
Kjo tokë ka zemër
Që rrah n’krahanorin tem
Madhështia ka nji emën
Kjo asht histori
Kjo tokë ka nji emën
Kosovë
Related Posts
Emni i andrruem – Albin Mehmeti
N'kit natë t'fillim vjeshtesGjumë s'kam N'oborrin e shkretum nga vjeshtaNji drandofille e vetmueme ka mbet Ah, ju erna t'vjeshtësFryni sa t'doniUragan banuLuftone edhe drandofillen e vetmueme n'oborrin e shkretëE si tana lulat edhe atë zhdukne…
Udhëtarët që harrojnë- Bleard Meha
Si tren i vonuarKthjelltësia e mendimeve na godetPër jetëshkurtësinë e kohës së kaluarNë reminishencë na bërtetTrenin vonë e shohimI shkreti është aty tërë kohënNe shohim jashtë dritaresPa e ditur se ku ndodhemiMundohemi ta zëmë tërë…
Shqipe Malushi
Shqipe Malushi u lind në Pejë. Është shkrimtare, trajnere për udhëheqje dhe çështje gjinore dhe aktiviste për të drejtat e njeriut. Mori pjesë në themelimin e shoqatës “Motrat Qiriazi” ku filloi të punojë me refugjatët…