Si tren i vonuar
Kthjelltësia e mendimeve na godet
Për jetëshkurtësinë e kohës së kaluar
Në reminishencë na bërtet
Trenin vonë e shohim
I shkreti është aty tërë kohën
Ne shohim jashtë dritares
Pa e ditur se ku ndodhemi
Mundohemi ta zëmë tërë botën pastaj
Kur na godet mu në thelb të mendimit vonohemi
Jemi të vonuar në kohë
Ajo shkon e objektivisht humb
Vetëm pasi treni kalon
E shohim sa i gjatë ishte
Por i shpejtë si plumb