Ti – Abdurrahim Karakoç
Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Ti, agimi që zbardhet në malet me pishaTi je zambaku i liqeve të pastërTi, kalli që zverdhet në fushë të gjerëTi, burim i shpresës, djersë e ballit Ti, në qiell
Je ti – Abdurrahim Karakoç
Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Në tezgën e zemrës kam qëndisur poeziNë çdo të qëndisur je tiKam lexuar ligjin e rrugës së dashurisëNë paragrafë me radhë je ti Në luginën e mendimit një lumë kalonPërkulen
FATMIR MUJA-UJI I ZEMRËS
Pa ty lotët s’mund t’i mbajE me ty gjithsesi qajNë këtë botë u bëra lotPor në ashk nuk qahet kot Aq sa vend në zemër zurePo aq lot në sy më prurePor çdo lot që
FERDANE SAHITI-PERLA E ZEMRËS ( Nanës)
O ti që i jep dritë këtij qielli pa skajHana është kandil i natës se ti je dritë e sajAskush në këtë botë dashurisë sate s’ia kalonSa herë të përmend, emri yt më ndriçon Nga
SHKELQIM A. BUNJAKU-PAK FRYMË TË MARRË
Të kërkova në çdo ëndërr.Të kërkova në çdo mesnatë.I thinjur dredh rrugën si një cigare,Dhe po stë gjeta frymë nuk marrë. Të kërkova në çdo qytet.Të kërkova në çdo fshat.Ti ishe fshehur mes kufirit të
KOSOVARE RAMADANI MEHMETI-LUTJE SHIUT
O shi,A munesh me i la krejt mëkatetA munesh me i la krejt t’këqiatA munesh me lëshu mëshirëHajt t’lutna sot, bjer pak ma shumëSe e mira s’po munet me dalë n’dritëAsht mbulu nga padrejtësia, nga
ALBIN MEHMETI-DASHTUNIA JONË ASHT TJETËR DASHTUNI
Dashtunia jonë a’ tjetër dashtuniU takuem si n’kohë t’moçmeKur t’dashtunuemit takoheshin te kroniE shkëndijat e dashtunisë kanë lé n’gurgullimën e ujitEh, Tjetër krue asht kroni jonë i takimitNa s’u takuem me shu’ etjen e ujitU
FATIJONA BAJRAJ-PASHA NURIN E HAKUT
Pasha nurin e HakutKur malli i jarit sabrin ta tretëS’gjen takat ma për pritje t’gjataDakikat pa ta t’nguliten si shigjetë Çdo sekond t’doket shekull i randëZemra e lodhun prej pritjeve bjenAsnji gja tjetër nuk t’ngushëllonPos
SAMET VATA-ZEMRA SI QENDËR METAFIZIKE E NJERIUT
Zemra në terminologjinë kuranore emërtohet si kalb. Rrënja e saj vjen prej fonemave k-l-b që ka kuptimin e ndryshueshmërisë, të kthimit nga një anë në tjetrën. Edhe zemra është emërtuar si e tillë për shkak
METIN IZETI-TA SHKRUAJMË RRËFENJËN TONË UDHËRRËFYESE!
Pyetja është nëse dikush mund të shpjegojë me siguri se kur dhe pse njerëzit e urtë i rrëfyen ose shkruan rrëfenjat e tyre. Çdo shpjegim, në një mënyrë apo tjetër, varet drejtpërdrejt nga mënyra se