Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj

Në tezgën e zemrës kam qëndisur poezi
Në çdo të qëndisur je ti
Kam lexuar ligjin e rrugës së dashurisë
Në paragrafë me radhë je ti

Në luginën e mendimit një lumë kalon
Përkulen selvitë e nga uji pinë
Në gjoks të çelin zambakët e hëna të lindë
Në rrjedhjen e heshtur je ti

Je uji esencial i shishes së quajtur jetë
Je shkaku i pikëllimit dhe lumturisë
Në shikimin e ngrirë
e të bërit theror në frontin e dashurisë, je ti

Gjithmonë në ngjyrën tënde pranvera duket
Në gjethe ke gjelbërimin e erën në trëndafil
Të riparuara janë plagët e zemrës sime
Në qepjen e tyre radhë-radhë je ti

Mos u lodh larg duke shkuar
Vetveten tek unë duke e kërkuar
Retë vjollcë të diellit tim të shpresës
Në hyrje-daljen e tyre je ti