Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj

Ti, agimi që zbardhet në malet me pisha
Ti je zambaku i liqeve të pastër
Ti, kalli që zverdhet në fushë të gjerë
Ti, burim i shpresës, djersë e ballit

Ti, në qiell je yll, e ëndërr në gjumë
Ti je farë jeshile dhe argjend i bardhë
Ti je det i kaltër i mbështjellë në mjegull
Ti je nyje e sekretit të dashurisë

Ti je ekspozim i gjallë i çdo bukurie
Ti je melhem e fashë e sigurt e plagës së zemrës sime
Ti, dëshira ime, e dhuratë e Zotit
Ti je hanxhari i ngulur thellë në zemrën time

Ti je hije e errët në ngrohtësi të verës
Ti je fryt i bëmë në degë të pemës
Ti, thëngjill, e flakë në oxhakun e dashurisë
Ti je kryevepër e Zotit të madhërishëm

Ti je “unë”, eja e shiko që unë “ti” s’jam
Ti, mendimi, shpirti e gjuha ime
Ti je sytë, këmbët dhe duart e mia
Më beso, ti je më afër se unë me mua