EJMEN ISMAILI-MËSUES…
Gjithmonë ka qenë një lloj paradoksi të flasësh për shpirtrat fisnikë. Arsyeja e paradoksës është; sepse ata na mësojnë udhën e shpirtit, sa do që fjala ta posedojë lartësinë e tij të bartjes, gjithmonë tek
SULEJMAN MEHAZI-KËNAQUNI I DASHUR, EFENDI ÖMER TUĞRUL INANÇER, ME XHEMALIN E ALLAHUT XHELESHANUHU!
Kaloi në botën e përjetshme udhërrëfyesi ynë shpirtëror, mendimtari i urtë, arkitekti i përsosjes shpirtërore, përkujdesësi i pastërtisë së mendjes, diturisë, zemrës e shpirtit, Efendiu Ömer Tuğrul Inançeri.Tani më kemi mbetur pa performancën fizike të
SAMET VATA-MIKU I ZOTIT, I ZEMRËS…
Ve Kuunuu Rabbanijune (Kuran)E pyetën një të urtë: A shihet drita?U përgjigj: Drita nuk shihet, por me dritë shihen gjërat. Biseda në lidhje me miqtë e Zotit nuk është punë e kollajtë. Është e vërtetë
METIN IZETI-SHEJH OMER TUGRULL INANÇER NJË JETË E TËRË NË UDHËN E PEJGAMBERIT A.S.
Shumë vështirë e kam të shkruaj dhe të gjej fjalë për të përshkruar jetën e një personaliteti i cili tërë jetën e kishte gjendje shpirtnore, madje edhe fjalët i thurte me thellësi kuptimore. Për mua
GABRIEL GARCÍA LORCA-LEGJENDA E KOHËS
(Përktheu Qerim Ondozi) Ëndrra përshkon kohënlundron si anije me velaAskush s’i çel dot faratnë thelbin e ëndrrësAh, seç këndon agu, seç këndon!Ç’grumbuj akujsh të kaltër zgjon!Koha përshkon ëndrrëne zhytur deri në flokë.E djeshma dhe e
CLARICE LISPECTOR-PËRHUMBJE
(Përktheu nga anglishtja: ELVI SIDHERI) E pata fshehur dashurinë nga droja e humbjes.E humba dashurinë, ngaqë e kisha fshehur.Isha strehur në gjirin e dikujt, nga frika.Qeshë lebetitur aq shumë, saqë duart nuk i pata ndier
SYLVIA PLATH-PASQYRË
(Përktheu nga portugalishtja: ELVI SIDHERI) Jam prej argjendi, jam e saktë. Nuk kam asnjë paragjykim kurrsesi.Gjithçka shoh, e gëlltis menjëherëMirëfilli siç është, pa e ngatërruar me dashuri e mospëlqim.Nuk jam aspak mizore, thjesht e çiltër,Jam
ELVIRA SASTRE-NUK DUA TË JEM THJESHT KUJTIM
(Përktheu nga spanjishtja: ELVI SIDHERI) Vaftë në djall konformizmi: nuk dua të jem thjesht kujtim. Dua të jem një dashuri e pamundur, të bëhem dhembja jote e pakëmbyer, të jem muza jote më ligë, të
RABINDRANATH TAGORE-(NGA LIBRI “HANA E RE”)
Përktheu: Artan Sadiku A e din kush, gjumi qi përshkon lezëm syt’ e foshnjës – prej kah vjen?Po!Paska dalë fjala se në fshatin e zanave, atje, nëpër hijet e pyllit sa lehtas të ndriçuem prej
ROBERT FROST-RRUGA QË S’E MORA
(Përktheu nga anglishtja:Blerta Haradinaj) Dy rrugë ndaheshin në një pyll të verdhë,Më vinte keq, dyjat dot s’i udhëtovaUnë si udhëtar, gjatë qëndrovaAq larg sa mundja njërën e vështrovaSi përkulej në shkurre e gëmusha; Pastaj mora