(Përktheu nga anglishtja:Blerta Haradinaj)

Dy rrugë ndaheshin në një pyll të verdhë,
Më vinte keq, dyjat dot s’i udhëtova
Unë si udhëtar, gjatë qëndrova
Aq larg sa mundja njërën e vështrova
Si përkulej në shkurre e gëmusha;

Pastaj mora tjetrën, po aq drejt,
Me shpresën që më e mirë të jetë,
Sepse ishte veshur me plot barishte të pashkelura;
Megjithëse për kalimin andej
Ishin dyjat në të vërtetë pothuajse të njëjta,

Dyjat njësoj shtriheshin atë mëngjes
Asnjë hap s’kishte shkelur asnjë gjeth.
Oh, e kisha lënë të parën për një ditë tjetër!
Edhe pse e dija se rruga të shpie në rrugë tjetër,
Dyshoja nëse do të kthehesha në kohën e vjetër.

Të rrëfej këtë me një ofshamë
Para disa kohësh dhe kohëve këtej:
Dy rrugë ndaheshin në një pyll andej, dhe unë
Unë mora të pashkelurën,
Kështu ndryshime në jetën time rrodhën.