METIN IZETI-DERA ME SAFIR
E ledhatoj kuptimin me dorën e plotë Nga afërsia e Bukurisë, sytë janë me lot Si një zog i frikësuar i strukur në mendime Jam duke kënduar mbi librat e vjetër në rafte. Jam duke
E ledhatoj kuptimin me dorën e plotë Nga afërsia e Bukurisë, sytë janë me lot Si një zog i frikësuar i strukur në mendime Jam duke kënduar mbi librat e vjetër në rafte. Jam duke
Letërsia dhe shoqëria janë binom i pandashëm që nga veprat e para në antikë e deri në ditët e sotme. Probleme të jetës së gjithmbarshme shoqërore si luftërat, paktet e paqes e organizimi shtetëror e
Njëra nga organizatat politike legale e themeluar dhe e cila vazhdoi veprimtarinë e saj në periudhën mes dy luftërave botërore me qendër në Shkup, ishte edhe “Organizata e Myslimanëve të Jugut, e njohur si “Xhemijeti”
Pavarësisht se çfarë mendon një person, ai mbart një pjesë të trashëgimisë sociale të shoqërisë ku jeton. Me fjalë të tjera, një person nuk mund t’u rezistojë plotësisht kodeve shoqërore, mentalitetit të gjuhës që flet
Është botuar numri XI i revistës “Uji”, revistë e cila përbëhet nga shkrime letrare, kulturore e historike. Edhe në këtë numër lexuesit mund të gjejnë larushi krijimesh si studime, ese, recensione, tregime, poezi dhe përkthime.
DËGJOJE NEJIN Ç’THOTË / biseda të MesnevisëE PËRKTHEU NGA TURQISHTJA: Mithat Hoxha Krahas Mesnevi-Sherif’it e cila fillon me “Bishnev in Nej”, edhe një rubai e HazretiPirit/Mevlanait fillon me të njëjtën fjalë: Bishnev…Bîshnev tu zî nej
(Përktheu nga gjuha turke: Fatijona Bajraj) A dashurohet pa frikë?I fshehur pas roletave të mbyllurame frikë të kam dashur gjithmonëUnë çdo here jam firkësuar të humbasedhe nëse në dukje aryse për tu frikësuar s’kam pasNdërsa
Jeta në epokën e “autokracisë digjitale” duket se e zhduk përgjithmonë kulturën. Skllevërit e Rendittë Ri përpiqen me ngulm ta përshpejtojnë vdekjen e letërsisë, së shpejti nuk do të nevojiten as ata– transhumanizmi, me shumë
Tashmë janë bërë më shumë se dy vite që kur revista “Uji” filloi rrugëtimin e saj. Revista, dikurishte një ëndërr dhe ëndrrën tonë vendosim ta hedhim në realitet. Në fillimet tona nuk kishim asgjërreth vetës,
Lemni, po du me qenë si ai njeriu që rrin te ura,veç lëkurë e asht..Ai zgjohet, ha, pi, qesh me lot,qanë, bërtet, rrihet, shtrihet por i vetëm àsht..Gjatë gjithë k’tyre proceseve,gjatë tërë k’saj dite ai