YMER ELSHANI-SI LINDI TREGIMI
Mora fletoren. Dola në luadh. Rrezet mëngjesore, të bardha e të lehta, më përkëdhelnin. Shelgjet sikur më përshëndetnin me duart e blerta. Po mendoja se çka të shkruaja. Çka të fusja në tregimin që doja
Mora fletoren. Dola në luadh. Rrezet mëngjesore, të bardha e të lehta, më përkëdhelnin. Shelgjet sikur më përshëndetnin me duart e blerta. Po mendoja se çka të shkruaja. Çka të fusja në tregimin që doja
Doli numri i parë i revistës “Uji” për fëmijë. Në këtë numër gjenden krijime nga autorë që lanë gjurmë në letërsinë shqipe për fëmijë. Ky numër përmban ajkën e krijuesve për fëmijë. Si redaksi, jemi
Pranë vetes dua të të mbaj, edhe pse çdoherë me bën të qaj. Më quajtën pa fat, më ndëshkuan duke më vrarë, që linda në një tokë plot ar, ani pse askush nuk të meriton
Kosovë, vatani jem i shejtëQefin m’u baftë flamuri ytNuk ma ndrrojnë dashninë për tyEdhe po t’ma qesin lakun n’fyt Ta du fort kaltërsinë Që flamuri yt ma kaBekohet copa e bezitKur harta e artë qëndiset
Titanët kanë atmeS’asht ky nji mitAta lindën e u përndritën Në tokën që jep përjetësi Rrezet e diellit në tokë lindinS’asht aspak çudiAjo tokë shndrit botënAsaj ia falë madhështinë Dashtunia në tokë ka folenëKjo asht
Dëshmorët tanëDerë në varre kanëFrynojnëKur ne frymojmëVeç s’vdesinS’vdesinKur ne vdesim Përherë luleve u hedhin ujëMaleve nxjerrin bagëtinëLartë ngrisin flamurinDhe prehen në varre prapëKur shohin diellin, kur shohin diellin Dëshmorët tanëDerë në varre kanëE kaherë Kaherë
O atdheu ynë i dashurTi je drita e lirisëNë tokën tënde të bekuarErdhi dita e pavarësisë O atdhe mbushur me luleLulëzofshë për jetë e motNë qiellin tënd mbushur me yjeNe fëmijët gëzojmë sot Klasa 3,
Dëgjova që n’vatan tem ke ardhëkëmbë pas këmbe t’u xhezdisë vërdallë në atë të ftohët e n’atë acarna mbushe me nur e na le nektar po nuhas aromë t’trandafilave aty ku abdes ke marrëi gëzum
Tana tonet e ngjyrës t’ashkutN’nurin e fytyrës tane i kam paPrania jote e bekune m’dha huzurM’u kall’ shpirti kur u dashtë me u nda Prej mallit ruhi m’dehet e vajtonLoti m’copëtohet faqeve kur përmbysna n’vajTana
Më duhej ta kaloja këtë vetëm, pa askënd.Ishte një ndjenjë e qetë befasie që nuk ishte diçka e sigurt.Dhe ai rëndim i paqartë, rrënjët e të cilit nuk mund të kuptohen,as thellësia as drejtimi, një