E strukur nën hijen e zhgënjimitMundohem te shkoj larg në kohê.Të mbledh grimcëza kujtimesh,Të të gjej diku kërkoj!Ne u humbëm rrugës së jetës,Të të gjej nuk di më!Adresën e ke..Dhe e kam adresën..Zemrën e hapur
Perëndia ime,Për bukurinë e jetës,Për pasurinë e mendjes.Për ushqimin e lumturinë e shpirtit,Për paqen e dashurinë e zemrës,Më rri ikonë frymëzimi,Frymë, birë e shpirt i shenjtë i Shqiptarit tim që e kam dashtë gjithmonë!Le të
Ti vjen…Koha e pritjes hargjohet e pritja vdes,Ti vjen,vjen bashkë me lumturinë time në krahë,Unë dashurohem në ty,Përsëri e përsëri.Në qeshjen tënde flenë qetë engjëjtNë sytë vjeshtor ecin lumenj mirësieTë shoh kur kah unë drejtimin
Ti nuk ishe një kalimtar apo dikë që e kam takuar rastësisht diku… Zoti deshti të solli tek unë, më solli tek ti… Ti u bëre qarkullimi im i gjakut, mendimi i parë dhe i
Mënyra e jetesës materiale ndryshon nga ajo shpirtnore në këtë mënyrë: njeriu material që e lë iniciativën nga duart e tij ka humbur. Në shpirt, megjithatë, humbet ai që mban iniciativën dhe nuk pushon dot.
Zemra po më dhemb E fryma me zor po më del Kam ra në hall Po me gojë nuk baj za Mysafire n’vndin tem tash kam me u ba moj nanë, çdo qelizë m’asht ngurtësu
Nji kabir i thatë hafëz Asht i vetmi që m’pret Prej ditës që kaderi M’gjuejti n’kit kurbet Larg prej nurit t’tij hafëz Kaderi syrgjynosë m’ka N’krejt memleqetet e dynjasë Gjurmë për ta kam lâ Vedin
Të njoh nga kuptimet, Fatkeqësitë të sollën stuhi. Ti je kaq i pashëm dhe shtëpia jote ende është plot. Nuk u tërhoqe nga goditjet e shfrenuara të kësaj jete prozaike. Ti je kaq i bukur.
Në burgun e Zallishtes kishte probleme elektrike, dhe ftuan kompaninë “Elektrika” që të evitonte problemet. Pasi Adnani ishte elektricisti më i mirë në kompani, e dërguan atë. Kjo ishte mundësia më e mirë për realizimin
Hyrje Sikurse edhe për jubiletë e tjera me rendësi kombëtare, Institucioni ynë ka organizuar aktivitete shkencore. Edhe ky përvjetor i rëndësishëm, i një ngjarje me peshë kombëtarë siç është Kongresi i Drejtshkrimit i vitit 1972,