Nëse lyp ditë e natë e nuk munesh me gjet,

nuk ka hup ajo që ti je tuj e lyp po n’mrensinë tane ka mangësi.

***

Kur n’dhimtë t’zhytesh ti në tanësi

Ki me dalë prej saj si tjetër njeri

Munet m’u mësu alkimia e arit

Ajo e Platonit nga luspa e vosë

E kur tanë trupi të bahet zemër vetë

Kjo asht alkimi e njerëzve sahi.

***

O njeri, kur po e do dikan po din’ me ju ba ballë t’tana zahmeteve drejt saj a tij.

Atëherë, përballoj edhe ato çka prej Hakkut t’vijnë.

***

A munet njeriu pa dashtuni me pas pamje njeri, pos të magarit

Konsideroje magar kush nuk asht ashik, madje edhe shkue magarit

***

A munet njeriu pa dashtuni me pas pamje njeri, pos të magarit

Konsideroje magar kush nuk asht ashik, madje edhe shkue magarit

***

Tash e mbas çka do që t’tham njehe që nuk ta kam thanë.

Perla gjindet n’fund t’detit edhe nuk asht e shpueme.

***

Kush asht ai që ka mbetë i vetmuem e i veçuem si unë,

t’cilit i janë tha buzët me mall për nji pikë uji edhe pse asht zhytë n’fund t’detit?

***

Pa dyshim që sekretin e bylbylit e di veç drandofillja.

***

Ilaç për dertin e zemrës tem asht ashku yt.

***

Ashku n’cilën do zemër që bjen e ndriçon ata.

***

Nga turqishtja: Fatijona Bajraj