0 Comments

Zhytje në detin e Mesnevisë- Mevlana Xhelaluddin Rumi

Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj

Një elefant të ardhur nga India e futen në një ahur. Do t’ua tregonin atë popullit të atyshëm.
Shumë persona u mblodhën për ta parë atë. Mirëpo ahuri ishte aq i errët saqë ishte e pothuajse e pamundur të shihej.
Disa nga ta kur kuptuan se ishte mese e pamundur të shihej elefanti filluan ta prekin atë.
Njëri ia preku feçkën: Ky elefant është sikur ulluk tha.
Një tjetër ia preku veshin dhe ai e mendoi elefantin sikur flladitore.
Dora e një tjetrit preku këmbën e elefantit, “Elefanti është si kolone (betoni) tha.
Një tjetër kishte vendosur dorën sipër trupit të elefantit. Të gjithë gaboheni u tha: elefanti qenka sikur dërrasë.
Pra, të gjithë e përshkruan elefantin sipas vendit në të cilin e kishin prekur. Të gjithë e ngjasojnë me diçka sipas përshtypjes së tyre.
Elefanti i njëjtë për dikë ishte “a” për dike “b”. Ndërsa po të merrnin nga një qiri në duar do ta shihnin të gjithë se si dukej elefanti dhe nuk do të kundërshtonin njëri-tjetrin.

Përkushtim nga prof. Metin Izeti
Secili e shikon të vërtetën në bazë të aftësive që ka. Hamendja e bazuar në aftësitë na largon nga përkapja e vërtetë e hakikatit. Ndiqe lajmin e Pejgamberit nëse ke dëshirë ta kuptosh çka ka në dhomën e shpirtit.

Related Posts

Tregime nga Mesnevia-Muzikanti i moshuar

Përktheu nga turqishtja: Samet Vata Në kohën e hz. Omerit ishte një muzikant që i binte shumë bukur harpës. Kur atë e dëgjonin zogjtë dukeluajtur, marroseshin pas tij. Nga meloditë që dilnin prej instrumentit, njerëzit…

Bardha Kolukaj-Ti nuk ishe më ti

T’pashë mbramë. Ishe më ndryshe se herën e fundit që t’kam pa, Prej larg sikur dojshe me m’bërtit e me m’sha, S’munda me t’prek, veç erën ta kam ndi... Erë, që s’ke e jotja se…

Elif Shafak-Natë

Përktheu: Fatijona Bajraj Nëna ime në të katërmbëdhjetat u bë nuse, në të nëntëmbëdhjetat u bë kurban. Nëna ime e bukur, që kishte buzëqeshjen si shkëlqim dielli, u ther me thikë para syve të mi,…