Zhytje në detin e Mesnevisë- Mevlana Xhelaluddin Rumi

Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj

Një mizë ishte vendosur sipër grumbullit të mbeturinës së kashtës që gjendej në një pellg të fëlliqur. Sipas mendjes së saj pellgun e mendonte shumë të gjerë. Në ndërkohë ngriti kokën dhe tha me vete:
Ka shumë kohë që unë e mendoj detin dhe anijen. Ja pra ky është deti dhe kjo anija… Ndërsa unë jam një kapiten që e njeh mirë punën.
Pellgu i vogël për mizën ishte i pafund. Grumbullin e kashtës poshtë saj anije, dhe veten kapiten mendonte. Sepse tek miza nuk kishte sy për ta perceptuar drejt ashtu siç ishte situatën. Bota e saj ishte aq sa sytë i shihnin.

Përkushtim nga prof. Metin Izeti
Mos u bëj si miza që vrapon drejt errësirës dhe nuk ka hundë për të nuhatur aromën e trëndafilit. Nëse qëndron në fëlliqësi hunda do të mbushet me erë të keqe dhe nuk do ta ndjesh erën e lulishtes.