Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj

Mu si malet me dëborë, kokën drejt e mbanë
Mjegullës së pranverës flokët e saj i ngjajnë
Të veçanta janë vetullat e qerpikët e saj
Plagët e gjoksit tim m’i shtypin flokët e saj

Sa zemra të varura në telin tënd mbetën
Valëviten në krahët e tu, e në tëndin bel
Nganjëherë qafës, ndonjëherë ballit
Nga pllaja në pllajë shëtisin flokët e saj

Faqet e saj si shegë e lulëzuar
Sytë e saj si një lumë me guralecë
Gjoksi saj si bora që bie në maja të bjeshkëve
Mirëpo më i bukuri se të gjitha është floku i saj

I lidhë që të mos ia trazoj era që frynë
E të mos i kundërvihen ata që ia shohin
Që të mos e pengojnë askënd
Vetëm mbrëmjeve i zgjidhë flokët e saj