0 Comments

Në rininë tënde të vyer

Mes teje dhe jetës

U kryqëzuan plumbat e vdekjes,

Ëndrrat t’a grisën hijeshinë

Me plumba të rrëzuan

Armiqtë që s’ju donin të lirë

Dhe gjaku yt

Flamurit ia shtoi bukurinë.

Bashkë me shqiponjë

Ti dole në hapësirë

O vajza më e vogël

Më e bukura HEROINË,

Që atdheut i fale

Gjakun, rininë,

Bashkë me të tjerë

Flamurit i dhurove

LAVDINË.

Fluturo

Përmbi tokën Arbërore

E Lirë,

Me yjet u bashkove Nga lart

Po na ndrin O yll!

Related Posts

NËPËRMJET POEZISË NË THELBIN E AFËRSISË

Shkruan: Metin Izeti Afërsia me Krijuesin dhe tharmin e ekzistencës ka qenë dhe vazhdon të jetë synimi kryesor i poetëve shpirtnorë në të gjitha hapësirat botnore. Shpirti i poetit të sinqertë vuan për ta gjetur…

Unë – Abdurrahim Karakoç

Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Unë, erë e furishme e maleve me borëUnë, stoiku i rrugëve me pluhurUnë, lumë i shteruar i dashurisëUnë, rojtar i tokës, guri i varrit Unë, plagë që vazhdimisht gjakosëUnë, çoban…

METIN IZETI-KRIJUESIT…

Kurrë nuk hodha gur të sulmoj të vërtetën, Shpirti im, gjithnjë, e ndjente shkëlqimin e njohjes, Nuk u ndala në konaqet e epshit, të harroj esencën, Thirra me zë gjithandej, kudo bërtita, prej brengës. Gjërat…