Antigona bashkë me Shotën

Brenda flamurit u bashkuan,

Nën krahët e shqiponjës

Të dyja bashkë u përqafuan.

Shota ju bë nënë Antigonës

E mbante shtrënguar në gjoks,

E mbulonte me krahët e shqiponjës

Gjatë natës kur bënte ftohtë.

Antigona ju bë si vajzë Shotës

Të dyja luftuan me të njëjtin armik,

Heroinat që i dhuruan jetë tokës

U kthyen në dritë plot shkëlqim.

Valvitet flamuri nëpër erë

Antigona fluturon bashkë me të,

Dritën nga errësira e nxjerr

Se është më ndriçuese nga hëna.