Përktheu nga turqishtja:Fatijona Bajraj

Nëse them që nga kohët është një mbrëmje prilli
Erërat më freskuese nga ti po fryjnë
Në ty po e vëzhgoj detin më të katërtin
Në ty po e shoh malin më të qetin
Nga ti i kam këputur lulet që nuk vyshken
Në ty e kam drejtuar më të bereqetshmen tokë
Në ty e kam shijuar shumicën e pemëve

Nëse them që
Ti je e nevojshme sa ajri
E bekuar sa buka
E dashur sa uji
Je nga nimeti, nga nimeti je
Nëse them që…
Besomë mua e dashur, besomë
Je hare në shtëpinë time e pranvere e kopshtit tim

Dhe në sofrën time je verë e vjetër
Më le që unë ta shpreh bukurinë tënde
Së bashku më erërat, lumenjtë e zogjtë
Një ditë pas ca ditësh
Nëse zërin tim nuk e vëren
Nga zëri i erërave, lumenjve e zogjve
Dije që unë vdekur kam
Por ti përsëri mos u mërzit, e qetë rri
Në varr insekteve t’ua mësoj bukurinë tënde

Dhe pastaj

Kur zëri tim ta dëgjosh në kube të qiellit përsëri
Përkujtoje që është ditë e llogarisë
Kam rënë në mes e po të kërkoj ty

/Revista-Akademia/