0 Comments

Përktheu nga turqishtja:Fatijona Bajraj

Ditët vetëm se po shkurtohen
Shirat janë gati të fillojnë
Të kam pritë më derë të hapur
Përse u vonove kështu?

Në sofrën time spec të gjelbër, krip e bukë
Në shtambë vera që ta kam ruajt ty
E kam pi deri në gjysmë duke të pritur ty në vetmi

Përse u vonove kështu?

Mirëpo, pemë e pjekura, në degë fuqishëm qëndrojnë

Do binin në tokë pa i vjelë
Po të vonoheshe edhe pak…

/Revista-Akademia/

Related Posts

Giovanni Verga-Historia e një Laureshe

7 nëntor Parmbrëmë, pasi ai m’i kish shqiptuar ato fjalë, kur hyra në dhomën ku ishin mbledhur gjithë të afërmit e mi, bashkë me zotërinjtë Valentini, isha aq e trazuar shpirtërisht, saqë të tërë e…

Unë – Abdurrahim Karakoç

Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Unë, erë e furishme e maleve me borëUnë, stoiku i rrugëve me pluhurUnë, lumë i shteruar i dashurisëUnë, rojtar i tokës, guri i varrit Unë, plagë që vazhdimisht gjakosëUnë, çoban…