T’pathanat e mallit tem, hafëz

E ranojkan dynjanë

Se ata që i do fjalët, hafëz

E harrojkan mananë

Gjurmët e mrenshme t’mallit, hafëz

Meten n’pelhurë t’zemrës kur u qëndis

Me pej t’sabrit t’Ejupit, hafëz

Që ndamja e dynjasë m’i ka grisë

Lulet ma t’bukura, hafëz

Çelin qosheve t’errta t’harrueme

T’tanë i lypkan lëndinave nafile

Aty ku ato kurrë s’kenë t’strehueme

Malli s’kalojka me kohën, hafëz

Koha kalojka me mall

Tuj shtu dozën e t’lypnit n’dua

Në t’përtejmen t’paktën m’u çmall

Dielli lèn çdo ditë, hafëz

Dhe praron në t’njajtën udhë

Vahidja rreh hala kalldërmat e vjetër

Me ymydin e saj që s’iu shue kurrë

Muret e zemrës tem, hafëz

Kanë nis m’u ça

Tutna kanë m’u rrëzu, hafëz

N’rrënoja t’tyne s’mes gjallë ma