Pasha tetë halet e asaj

Që kurrgja n’dynja s’i përngjanë

Malli digjka përtej zjarri, hafëz

Për kot nuk kanë thanë

N’mes t’natës t’arbainit

E plotë mbi lken ra

Dynjasë e syve t’tij

Tjetër nur u dha

Malet e ftohta rreth nesh

S’më dhanë udhë me kalu

Përtej kafazit t’gjoksit t’ashkut

N’tjetër makam s’kam pushu

Dynjasë ju shu drita si qiririt

Sall kur menja m’qiti n’disfatë

Tuj menu mospraninë e tij

Zemra e përmallueme mbeti e thatë

Uji i l’kenit t’pritjeve ka ngri

Dhe hana poshtë ka zbritë

Qysh kur tingujt e frymave

U përzien atë ditë

Tash bashkë me zemrën tem, hafëz

Prej mallëngjimit edhe hana kjanë

Dhe ndriçon tokës për mu

Mbas tuj lanë havanë