Dimni n’derë t’zemrës hafëz

Shkallën e drunit e ka vnu

Po difton që arbaini i mungësës

Po vjen tuj hapnu

N’sini t’ashkut tem hafëz

Hala brumi i mallit po gatuhet

Piqet n’oxhak t’gjynylit tem

Shtrohet n’sofër që e pritjes quhet

Durojka insani edhe untë hafëz

Troshë pa ngranë, pikë uji pa pi

Po ma rand i vijka hafëz

T’idhtat e mallit me i përbi

Hane hane kenka dynjaja hafëz

Udha e jarit m’qiti shpesh n’konak

Për me mbrri nurit e syve t’tij

Qënisa udhë si gjylpana n’kasnak

N’divanhane t’mërdhine t’ashkut hafëz

Vahidja sillet e difton n’kelam

Se pos përmallimit për çeshmi sijah

Kam coll bejtet që t’miat s’janë