Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj

A nuk t’kam thanë mos shko atje?

A nuk t’kam thanë që ty, veç unë të njoh?

A nuk t’kam thanë në këtë vend të vorfën, unë jam burimi i jetës tande?

Nëse nji ditë m’idhnohesh

Dhe merr kryet e shkon në nji vend njimijë vjet të largët

Vendi që do bashkohesh kur ki mu kthy, jam unë, a nuk ta kam thanë?

A nuk t’kam thanë mos u kënaq me këta çka duket

A nuk t’kam thanë unë jam ai që ta ka ndërtu tendën që t’ka hije ty

Unë jam ai që ta kam zbukuru e stolisun atë, a nuk t’kam thanë?

A nuk t’kam thanë që unë jam nji deti

Ti je nji peshk, a nuk t’kam thanë?

A nuk t’kam thanë mos shko në ato vende t’thata,

Unë jam deti jot i pastër, a nuk t’kam thanë?

Mos bjer’ në kurthe si zogjtë, a nuk t’kam thanë?

A nuk t’kam thanë që unë jam ai që ta ka mundësu me fluturu,

Unë jam krahu jot, a nuk t’kam thanë?

A nuk t’kam thanë që ta presin udhën,

A nuk t’kam thanë që të ftofin ty.

E unë jam zjarmi jot, unë jam ngrohtësia jote, a nuk t’kam thanë?

Të thojnë lloj-lloj gjanash, a nuk t’kam thanë?

Fiton sjellje të këqija, a nuk t’kam thanë?

E hup burimin e pavdeksisë, a nuk t’kam thanë?

Pra më hup mu, a nuk t’kam thanë?

Ma thuej, a nuk t’i kam thanë tona këto?”