Zjarmi i andrrës t’pashueme

T’panë n’gjumin e dytë

Djeg rrëmujën e kujtimeve

Vaktin mungesës ma mytë

T’pajetuemet mes stinëve

Tekrar t’paskan n’dynja

Metkan sall nji hajal

Shpirtit ranim tuj i ba

Prej qitapit t’zemrës kanë ra

Do germa fort t’idhueme

Ngjyra e t’cilave pritjes u tret

Dhe mbeten t’palexume

Kur mbas bjeshkëve t’largëta t’errën sytë

S’paska kuptim as fryma e lëshueme

S’i mbetë mana as qiellit me hanë

Edhe hojet janë pelim t’idhtueme

Konopi i përmallimit, hafëz

Që zemrën ma lidhi nyje

Po tjerrët dita ditës

Ka m’u këputë, dije…