0 Comments

Përktheu nga turqishtja:Fatijona Bajraj

Si një udhëtar në labirint në vetminë time

po tretem

Si një erë bredhëse gjithnjë pas pasurive

po përhapem

I pa frikë, mu si harabeli nga një ditë në tjetrën

po kaloj

Sikur i kam hapur të gjitha mëndafshet përsëri

duke i paluar po shkoj
Si një diell dimri, unë, robi i qejfit tim
po shkoj duke u parë

Nuk kam as vend të ditur, e as dikë të dashur
e përsëri po shkoj zvarrë.

/Revista-Akademia/

Related Posts

Sezai Karakoç-Vdekje (Lejla dhe Mexhnuni)

Përktheu nga turqishtja:Fatijona Bajraj Do të ta tregoj vdekjen në shoqëri të vjeshtësShoqëruar nga dielli i dimrit Mirëpo, pashë që kjo nuk ishte vdekje, veçse ringjalle ishteËshtë një njoftim që tejkalon natyrshmërinëVjeshta dhe ngjyra e…

Rozafa Shpuza-Pranverë n’shpinë e braktisun

Kët pranverë askush s’i pa tue lotue hardhitë... Degët shtriqën shtatin e u lidhën ny ndërvedi kësisoj sythet buluen kryenelte si thitha lehonash. Micave s'iu ba vonë se gërshana e krasitjes mbet varë në gozhdën…

Udha e lotëve-Ferdane F. Sahiti

Keshi dhe kjaj me veten tem Çudi! Ai që t'ban me ndje Ai ndjenjat t'i tremb Ditët vijnë e shkojnë tuj na shoqnu N'udhën e lotëve dijnë me udhëtu veç ata që kanë dashunu Pranë…