0 Comments

Përktheu nga turqishtja:Fatijona Bajraj

Do të ta tregoj vdekjen në shoqëri të vjeshtës
Shoqëruar nga dielli i dimrit

Mirëpo, pashë që kjo nuk ishte vdekje, veçse ringjalle ishte
Është një njoftim që tejkalon natyrshmërinë
Vjeshta dhe ngjyra e verdhë këtë shpërngulje tregojnë
Kjo ngjyrë kuq si gjaku urrejtje tregojnë
Në dukje e kuqë e në esencë jeshil
Në dukje urrejtje por në esencë nuk është
Pajtimi i përkohësisë më të përhershmen
Konkurrenca e faljes më faljen
Rënia e gjetheve nuk është për ketë tokë
Është një goditje rrufeje malit
Nuk është vjeshtë, është pranverë
Pas vdekjes ka jetë të pa fund
Retë hapen dhe dielli del
Pikat e shiut në copëza përlash shndërrohen
Deti tundet e në shesh nxjerr thesarin
Kuptova që ata nuk kanë vdekur
Në emër të vdekjes,

Duke vendosur maskën e vdekjes në dritë u shndërruan

/Revista-Akademia/

Related Posts

Udha e lotëve-Ferdane F. Sahiti

Keshi dhe kjaj me veten tem Çudi! Ai që t'ban me ndje Ai ndjenjat t'i tremb Ditët vijnë e shkojnë tuj na shoqnu N'udhën e lotëve dijnë me udhëtu veç ata që kanë dashunu Pranë…

Nazim Hikmet-Të dua ty

Përktheu nga turqishtja:Fatijona Bajraj Të dua ty Sikur e ha bukën e zhytur në kripë Sikur pi ujë netëve kur zgjohesh në zjarr duke mbështetur gojën në rubinetSikur e hapë kutinë e rëndë të postës,…

Je ti – Abdurrahim Karakoç

Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj Në tezgën e zemrës kam qëndisur poeziNë çdo të qëndisur je tiKam lexuar ligjin e rrugës së dashurisëNë paragrafë me radhë je ti Në luginën e mendimit një lumë kalonPërkulen…