Përktheu nga turqishtja: Fatijona Bajraj

Ndryshon kahja e erës
Vyshken gjethet pa pritë
E humb rrugën anija në det
Port, kot kërkon
Buzëqeshja e të huajit
Ta ka vjedhur të dashurën

Helmi i grumbulluar brenda
Vetëm  ty do të të vrasë
Vdekja përjetohet vetëm
Dashuria është dy personshe
Nuk ka mbete asnjë kujtim
Nga dashuritë e përnatshme
Njëmijë vjet është larg
Lëkura që njëmijë herë e ke prekë 
Poezitë që do mund t’i kishe shkruar
Janë shkruar dhe kanë mbaruar që moti
Vdekja përjetohet vetëm
Dashuria është dy personshe
Nuk të ngushëllojnë më as këngët e vjetra
Lirohet hidhërimi i zinxhirëve
Dhe ujërat rrjedhin në kahje të kundërt
Nëse e heq dashurinë si një thikë
Vyen vetëm atë për ta mbytur
Zogjtë e dashurisë 
Kanë fluturuar 
Vdekja përjetohet vetëm

Dashuria është dy personshe
Je vetëm një melodi e humbur
E sosur e dalë qejfi
Nga sosja jote, duke fërkuar xhamat natën, lemëzohet një fëmijë
Sepse asnjë flutur
Vetëm nuk e jeton dashurinë e saj
Duke dashuruar asnjë insekt, asnjë zog 
Nuk është vetëm
Vdekja përjetohet vetëm
Dashuria është dy personshe

/Revista-Akademia/