Se s’ka njeri n’këtë jetë
Që me hanën derma s’ka ba,
Edhe nëse zgjidhje s’ka gjetë
Hallet, hallet me tà ka ça!
Oj hanë!
a me ça dert me nanë,
a me mbajt veç me ty k’ta?
se çka po i thàm keq, ata po e vranë!
Se s’ka njeri n’këtë botë që nji herë s’ka sha,
Që s’ka thanë që s’muj ma!
E që s’ka bërtit me za!
Oj nanë veç ti m’don hala!
E n’këtë çast àsht nal,
Se veç dashnia e nanës e çan nji mal
Se veç emni i saj, ndryshon çdo mendim!
Se veç ajo të rrin mbrapa sa herë del e hyn!
Se e ki gjithmonë aty dorën me ta zgjat!
Për krejt jetën pranë, jo veç për nji sahat!
Andaj, ti mundesh hala
Kur nji nanë e ki këtu a atje nalt,
Edhe nëse gja pa bo s’ke lan
Për nanën je gjith’ i fal’t!

/RevistaUji-VII/