0 Comments

Makamev tua m’gjuejti udha

Prej lodhje t’jetës frymë me marrë

Lodhjen sall ma shtojka mungesa

Kur ti s’je këtu tuj kanë i gjallë

N’venin tan u ula me mall

Për me marr nji troh frymë

Nisa m’u ngulfatë prej mallit

Nuri i syve pa t’pa m’asht zymë

Sytë n’derë m’meten vjerrë

Me uzdajë që me ta pa ardhjen

Tanë insantë që kalojnë n’kit prag

Shpirtit tem ia thellojnë plagën

Pres e pres e m’u nal nuk di

Pres mos vjen lodhjen ma mbytë

Nëse ti s’ke me ardhë sande

M’trego qysh me i pajtu unë sytë

Related Posts

LETRAT E VJETRA-ABDURRAHIM KARAKOÇ

Sa herë që në mendje rinia më vjen  Sytë më mbushen me hidhërim e mall Po të më pyes dikush: Ç’është dashuria? Sytë më treten në humnera larg Gjurma e së shkuarës në mend më…

METIN IZETI-KRIJUESIT…

Kurrë nuk hodha gur të sulmoj të vërtetën, Shpirti im, gjithnjë, e ndjente shkëlqimin e njohjes, Nuk u ndala në konaqet e epshit, të harroj esencën, Thirra me zë gjithandej, kudo bërtita, prej brengës. Gjërat…

Fatijona Bajraj-Hater

Veç nji gja m'ka mbete pa e ba n'kit xhihan Me e diftue mallin si telall neper mejdan Me brite si e marre udheve t'dynjase S'ma ze kush per t'madhe zhurmen e sevdase Vargjet tua…