ESRA DEMIZ-RRUGË TË HESHTURA
Qytetin e humbur po kërkojnë këto rrugë të vjetraDritën e humbur po e kërkonKjo errësirë e verbër Në këto rrugë jeton zërii rënkimevetë vuajtjeve, britmave të fshehura Ky qytet ka qoshe të errëta bosheThellësi errësire
MELISA YËLDIRIM-SIKUR TË SHIHJA NJË DITË QË KE ARDHUR
Sikur të shihja një ditë që ke ardhurSikur një zog i qortuarI lodhur dhe lagur në lumNë zërin tënd dëgjoj një melodi Që të mbarojë nuk diSikur të shihja një ditë që ke ardhurMe ato
FATIH AÇIKOGLU-SYVEJDA
U zgjova në ty nga ëndrrat e dërmuaraTi dëshira e vetme e luleve të mia të vyshkuraTek po qëndroja në breg të lumit të gurgulluarM’u ule përballë si një lozonjare Lulet e mia po mbaje
OMER ÇETIN-FRYMËZIM
Lotët më janë bërë bojë, vargjet m’i mbushinUnë jam tash më afër me erënPo thahet zemra ime e lulëzuarHamendësoj se vjeshta çeli sot në derën time Tani i besoj vetmisë time netëveHarenë kam sa maja
SHAHIN ÇAKAR
Dita po perëndon në heshtje pas bjeshkëvePas pak ky qytet fle në gjë të errësirësVorbulla dhe mua në varr më tërheqinBrenda syve të mi dritat fillojnë të sillen Këtu,Në dhomën e ngushtë, në mure të
ALPER NAMAL-TAMBUR
Me dashuri çdo fillim nisëE dashura nuk erdhi, tri gjenderata i kam gurëzuarI varfër sa dashuriaQë rënkon në pragTamburi im i sëmurë rri shtrirë në shtratEja, derisa Yskydari vjedh venënSi mund të mos dëgjohet melodia
BOJA E SHKRIMIT DHE PRODHIMI I SAJ NË PERIUDHËN OSMANE
Kjo bojë e cila përmban blozë zamkë dhe ujë, ishte boja më e preferuar nga kaligrafët e Perandorinë Osmane sepse korrigjohej lehtësisht dhe nuk zbehej shpejt. Në përgjithësi bloza e marrë nga vaji i lirit